Make your own free website on Tripod.com
         
 

1. ความเป็นมาของโครงการ
สืบเนื่องมาจากกระทรวงอุตสาหกรรมมีนโยบายที่จะสร้างงาน สร้างอาชีพ และรายได้ในชนบทให้เป็นรูปธรรม โดยใช้รูปแบบตลาดนำการผลิตสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนโดยใช้รูปแบบสามประสาน ซึ่งประกอบด้วย ภาครัฐ ภาคเอกชน ( โรงงาน, บริษัท , ห้างร้าน ) และชาวบ้าน
(องค์กรเอกชน) จับมือกันประสานงานกัน เพื่อก่อให้เกิดการสร้างงาน สร้างอาชีพ และรายได้ ที่ยั่งยืน
2. วัตถุประสงค์ของโครงการ
2.1 เพื่อสนับสนุนและเร่งรัดให้เกิดกิจการอุตสาหกรรมขนาดย่อมในชนบทและภูมิภาค
2.2 เพื่อส่งเสริมการรับช่วงการผลิตสินค้าอุตสาหกรรมจากโรงงานอุตสาหกรรมไปให้แก่ราษฎร หรือกลุ่มราษฎรผลิตในหมู่บ้านเป้าหมายที่มีศักยภาพ
2.3 เพื่อให้ราษฎรมีรายได้เพิ่มขึ้น และสามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างถาวร
2.4 เป็นแหล่งรองรับราษฎรที่ถูกเลิกจ้างและกลับคืนถิ่น รวมทั้งสามารถลดปัญหาแรงงานและทิ้งถิ่นฐาน เพื่อเข้าไปขายแรงงานในเมืองหลวง
2.5 เพื่อให้เกิดการรวมกลุ่ม และพัฒนากลุ่มในการพึ่งตนเองในลักษณะอุตสาหกรรมชุมชน
3. วิธีดำเนินงาน
3.1 คัดเลือกหมู่บ้านหรือกลุ่มอาชีพ ในจังหวัดที่มีศักยภาพในการพัฒนาให้เป็นกลุ่มรับช่วงการผลิต
3.2 รณรงค์ ชักชวน โรงงานอุตสาหกรรมในท้องถิ่น หรือจังหวัดใกล้เคียง ที่มีความพร้อมในด้านการผลิต การตลาดเข้าร่วมโครงการ โดยนำเอาผลิตภัณฑ์จากโรงงานบางส่วนออกไป ให้แก่ราษฎรในท้องถิ่นผลิตในหมู่บ้าน ซึ่งอยู่ในบริเวณรอบๆ โรงงานในรัศมี 10-50 กิโลเมตร ในลักษณะของดาวกระจาย
3.3 จัดให้เกิดกระบวนการรับช่วงการผลิต ระหว่างโรงงานอุตสาหกรรมกับราษฎร เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมทั้งสองฝ่าย
3.4 ให้การส่งเสริมสนับสนุนด้านอื่นๆ ควบคู่ไปด้วย เช่นการฝึกอบรม ทักษะฝีมือให้แก่ราษฎร ให้หมู่บ้านเป้าหมายเพื่อเพิ่มทักษะการผลิตให้สูงขึ้น ช่วยเหลือแนะนำด้านการจัดการ การบริหาร การตลาด

4. เป้าหมายของโครงการ
หมู่บ้านที่เข้าร่วมโครงการรับช่วงการผลิตกลุ่มอาชีพ 10 หมู่บ้าน ๆ ละ 20 คน
5. หน่วยงานที่รับผิดชอบ
สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดศรีสะเกษ (ฝ่ายส่งเสริมอุตสาหกรรม)
6. ระยะเวลาดำเนินการ
1 ธันวาคม 2545 - 30 กันยายน 2546
7. สถานที่ปฏิบัติงาน
หมู่บ้านต่างๆ ในจังหวัดศรีสะเกษที่เข้าร่วมโครงการรับช่วงการผลิต จำนวน 10 หมู่บ้าน
1. บ้านคูสระ ต.ไผ่ อ.ราษีไศล จ.ศรีสะเกษ
2. บ้านสร้างแก้ว ต.สร้างปี่ อ.ราษีไศล จ.ศรีสะเกษ
3. บ้านหนองพอก ต.หนองบัวดอง อ.ศิลาลาด จ.ศรีสะเกษ
4. บ้านโจดม่วง ต.โจดม่วง กิ่ง อ.ศิลาลาด จ.ศรีสะเกษ
5. บ้านหนองโน ต.น้ำคำ อ.กันทรารมย์ จ.ศรีสะเกษ
6. บ้านหนองแวง ต.หนองแวง อ.กันทรารมย์ จ.ศรีสะเกษ
7. บ้านแสง ต.หนองแวง อ.กันทรารมย์ จ.ศรีสะเกษ
8. บ้านผึ้ง ต.ทาม อ.กันทรารมย์ จ.ศรีสะเกษ
9. บ้านจิกสังค์ทอง ต.จิกสังค์ทอง อ.ราษีไศล จ.ศรีสะเกษ
10. บ้านโนน ต.เมืองคง อ.ราษีไศล
8. งบประมาณในการดำเนินการ
จำนวน 100,000 บาท(หนึ่งแสนบาทถ้วน)
รายละเอียดค่าใช้จ่ายของโครงการ ต่อ 1 หมู่บ้าน
1. ค่าใช้จ่ายในการตกแต่งสถานที่และพิธีเปิด – ปิด = 1,000 บาท
2. ค่าตอบแทนวิทยากร 12 ชั่วโมงๆละ 300 บาท = 3,600 บาท
3. ค่าอาหารกลางวัน = 2,000 บาท
4. ค่าอาหารว่าและเครื่องดื่ม ( 2 มื้อ X 2 วัน X 20 คน X 20 บาท ) = 1,600 บาท
5. ค่าวัสดุ อุปกรณ์ในการฝึกอบรม = 1,800 บาท
รวม = 10,000 บาท
(รวมค่าใช้จ่ายต่อหมู่บ้าน 10,000 บาท 10 หมู่บ้าน = 100,000 บาท)

9. ผลที่คาดว่าจะได้รับ
1. เกิดกิจการอุตสาหกรรมขนาดย่อมในชนบทและภูมิภาค
2. เกิดการรับงานผลิตสินค้าอุตสาหกรรม จากโรงงานอุตสาหกรรมสู่ราษฎรหรือกลุ่มราษฎรในหมู่บ้าน
3. ราษฎรมีอาชีพ มีรายได้ มีงานทำ พึ่งพาตนเองได้อย่างถาวรและยั่งยืน
4. ราษฎรที่ถูกเลิกจ้างหรือคืนถิ่น สามารถมีงานทำและลดการอพยพเข้าสู่เมืองใหญ่ๆ หรือเมืองหลวง อันก่อให้เกิดปัญหาสังคมตามมา เป็นการใช้เวลาว่างหลังฤดูกาลประกอบอาชีพหลัก เป็นประโยชน์และมีงานทำ
5. เกิดการรวมกลุ่มและพัฒนาในการพึ่งพาตนเอง ในลักษณะอุตสาหกรรมชุมชน ในรูปแบบ สามประสาน ระหว่าง ภาครัฐ เอกชน และราษฎรในหมู่บ้าน